İlk yazımdan anlamayanlara cevaben…
İnşallah bu kez daha net anlaşılır.
Galatasaraylı olmanın en büyük güzelliği, fikirlerin özgürce dile getirilebildiği bir demokrasi kültürüne sahip olmasıdır.
1996’dan bugüne kadar bu büyük camianın hem hüzünlü hem de mutlu günlerini birlikte yaşadık.
Dünkü yazımda Sayın Fatih Terim’e sitem ettim.
Bunu yaparken ne saygısızlık ettim ne de emeğini inkâr ettim.
Biz, her söyleneni alkışlayan, her zaman “İmparator çok yaşa” diyerek yağcılık yapan bir anlayışın içinde olmadık.
Doğruya doğru, eğriye eğri demeyi Galatasaray kültürünün bir gereği olarak gördük.
Yazdıklarımız kadar, gelen eleştirileri de her zaman hoşgörüyle karşılayan bir grubuz.
Sevgili Galatasaraylılar…
Biz taraftarlar, Fatih Terim’i sadece başarılarında alkışlamadık.
UEFA Kupası’nı kazandıran takımın başından ayrılıp İtalya’ya gittiğinde de arkasında durduk.
Fenerbahçe karşısında alınan ağır mağlubiyetlerde de desteğimizi esirgemedik.
Hastalandığında üzüldük.
Torununu kaybettiğinde acısını paylaştık.
Kıymetli babasını, annesini ve Fulya Hanım’ın annesini kaybettiğinde, bu acıları kendi acımız gibi hissettik.
Çünkü Fatih Terim, Galatasaray tarihine adını altın harflerle yazdırmış büyük bir değerdir.
Bunun aksini söylemek mümkün değildir.
Ancak…
6 Şubat’ta ülkemizin yaşadığı asrın felaketinde, milyonlarca insanımız hayatını kaybetmiş, şehirlerimiz yıkılmışken, Galatasaray’ın sembol isimlerinden biri olarak kamuoyuna dönük daha güçlü bir dayanışma mesajı vermesini beklemek de en doğal hakkımızdır.
Kimin ne kadar yardım yaptığı elbette sorgulanmaz.
Bu bizim ne görevimizdir ne de haddimizdir.
Ancak…
Depremde hayatını kaybeden vatandaşlarımıza rahmet…
Yaralılarımıza acil şifalar…
Milletimize başsağlığı dileyen bir mesajı, Galatasaray’ın efsane hocasından beklemek çok mu fazlaydı?
İşte benim sitemim yalnızca bunadır.
Sessizliğin sebebini merak etmek de, bu camianın bir ferdi olarak en doğal hakkımızdır.
Sevgi ve Saygılarımla
Tufan Akol
15 Şubat 2023