Son yıllarda sosyal medyanın hayatımızdaki yerinin büyümesi, ne yazık ki düşünmeden yazan klavye kahramanlarını da çoğalttı.
Hakaretin marifet sayıldığı, dostluğun hiçe sayıldığı, haksız olduğu hâlde haklı görünmeye çalışanların çoğaldığı bir dönemi yaşıyoruz.
Hecelemeyi dahi beceremeden, “Yeter ki sayfa dolsun” anlayışıyla yazan, kalemini menfaate kiralayan sözde kalemşörler; güzel insanları renk savaşlarının içine çekmeye çalışıyor.
Bugün öyle bir noktaya geldik ki, yazılanların doğruluğu değil, aldığı “Like” (Beğeni) sayısı ölçü kabul ediliyor. Kör, sağır ve dilsiz bir kalabalık, sorgulamadan alkışlıyor.
Oysa gerçek büyüklük;
hakaret etmekte değil, hoşgörü gösterebilmektedir.
İnanıyorum ki, günü geldiğinde sosyal medya fenomenliği uğruna nefret üretenler unutulacak; sevgi, saygı ve hoşgörü yeniden hak ettiği değeri bulacaktır.
Unutmayalım…
Kırılan ne olursa olsun, mutlaka bir iz bırakır.
Gelin, birbirimizi kırmadan, ötekileştirmeden; sevgiyle, saygıyla ve hoşgörüyle yaşamayı yeniden hatırlayalım.
Sevgilerimle.
Tufan Akol
GAZETA LA 1905
24 Nisan 2025