AYNI TAS AYNI HAMAM
Yazılıp çizilmeye başlandı… Hayırlara vesile olsun.
Sayın Başkan Dursun Özbek’in vazgeçemediği isimler, Cenk Ergün’ün George Gardi’ye nasıl çalım attığı iddiaları, Mehmet Özbek’in sahne alması ve “Kondüvit” Serdar Güzelaydın’ın nezaretinde önümüzdeki günlerde daha neler duyacağız, hep birlikte göreceğiz.
Bu isimleri ve yaşanan tartışmaları duyunca aklıma, Tevfik Fikret’in yıllar önce kaleme aldığı ve bugün de güncelliğini koruyan o unutulmaz şiiri geldi.
HAN-I YAĞMA
Bu sofracık, efendiler – ki iltikaama muntazır
Huzurunuzda titriyor – bu milletin hayatıdır;
Bu milletin ki mustarip, bu milletin ki muhtazır!
Fakat sakın çekinmeyin, yiyin, yutun hapır hapır…
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Efendiler pek açsınız, bu çehrenizde bellidir
Yiyin, yemezseniz bugün, yarın kalır mı kim bilir?
Bu nadi-i niam, bakın kudumunuzla müftehir!
Bu hakkıdır gazanızın, evet, o hak da elde bir…
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Bütün bu nazlı beylerin ne varsa ortalıkta say
Haseb, neseb, şeref, oyun, düğün, konak, saray,
Bütün sizin, efendiler, konak, saray, gelin, alay;
Bütün sizin, bütün sizin, hazır hazır, kolay kolay…
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Büyüklüğün biraz ağır da olsa hazmı yok zarar
Gurur-ı ihtişamı var, sürur-ı intikaamı var.
Bu sofra iltifatınızdan işte ab u tab umar.
Sizin bu baş, beyin, ciğer, bütün şu kanlı lokmalar…
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Verir zavallı memleket, verir ne varsa, malını
Vücudunu, hayatını, ümidini, hayalini
Bütün ferağ-ı halini, olanca şevk-i balini.
Hemen yutun düşünmeyin haramını, helalini…
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Bu harmanın gelir sonu, kapıştırın giderayak!
Yarın bakarsınız söner bugün çıtırdayan ocak!
Bugünkü mideler kavi, bugünkü çorbalar sıcak,
Atıştırın, tıkıştırın, kapış kapış, çanak çanak…
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Aradan geçen bunca yıla rağmen bazı şiirler eskimez. Çünkü anlatılanlar zamana değil, düzene ayna tutar. İsimler değişebilir, makamlar değişebilir; ancak anlayış değişmediği sürece bu dizeler her dönemde yeniden anlam kazanır.
Takdir, her zaman olduğu gibi Galatasaray camiasının ve kamuoyunun vicdanınındır.
Sevgiyle kalın.
Tufan Akol
GAZETA LA 1905
12 Temmuz 2026