⭐ ÂLEMDE HERKES SEVDİĞİNE MEYLEDER
Bir zamanlar dünyanın her köşesinde tuhaf ama güzel bir düzen vardı.
Her şey sevdiğini bulur, ona doğru akardı.
Kar beyazı severdi; beyaz da karı.
Arılar çiçeklere konar, çiçekler arıları beklerdi.
Kuşlar darıya, maymunlar muza meylederdi.
Ana evladını, çoban koyununu, ozan sözünü severdi.
Rüzgâr denize sevdalıydı; dalgalar kıyıya.
Yağmur toprağa düşer, toprak onu bağrına basıp hayata çevirirdi.
Tembel yatmayı severdi, pazarcı satmayı, davulcu zurnayı…
Çünkü her şeyin kalbi bir yere bağlıydı.
Bir gün biri çıkıp sordu:
“Bu dünyada herkes bir şeyi seviyor…
Peki insan en çok neyi sever?”
Kimi parasını, kimi şöhretini, kimi dostunu, kimi memleketini…
Kimi sazına sarıldı, kimi sevdiğinin gözlerine baktı.
Derken kalabalığın içinden bir ses yükseldi.
Bir taraftar gülümsedi ve dedi ki:
“Dünya dönsün dursun, herkes sevdiğini anlatsın…
Ama bazı sevgiler vardır ki hiç değişmez.”
Ve sözünü şöyle tamamladı:
Sevelim Sevilenim…
Sarı-Kırmızı sevgilerimle 🟨🟥
Tufan Akol
GAZETA LA 1905
27 Mayıs 2026