Kaç kez kaleme aldım, bir türlü derdimi anlatamadım.
Aslında bu bitmez tükenmez mesele biz taraftarların değil; yıllardır ellerindeki oyuncağın alınacağından korkan bir grup Galatasaray Liselinin meselesidir.
Korkmayın…
Biz taraftarlar; tarihimize, örf ve adetlerimize, Galatasaray Lisesi’nin köklerine, Gül Baba’ya, Tevfik Fikret’e, Büyük Başkanımız Ali Sami Yen’e, kulübümüze hizmet etmiş tüm başkanlarımıza ve sarı-kırmızılı formayı terletmiş bütün sporcularımıza her zaman saygı duyarız.
Yıllar önce yazmayı düşündüğüm bir makalenin sadece başlığını gören dostlarım ve sayfa üyelerimiz, yazının devamını okumadan beni adeta linç etmişti.
Başlık şuydu:
“Galatasaray Futbol Takımı olmasaydı, bugün Galatasaray Lisesi’nin adı dünyada bu kadar bilinir miydi?”
İşte bütün kıyamet bu başlık yüzünden kopmuştu.
Sevgili dostlarım…
Yaşı kemale ermiş biri olarak naçizane ricam şudur: Liseli olmayı bir ayrıcalık değil, bir sorumluluk olarak görün. “Sınıf kardeşliği” elbette değerlidir; ancak haklı-haksız her tartışmada bunun arkasına sığınmak, Galatasaray’a fayda sağlamaz.
Galatasaray Lisesi, yüzyıllardır ülkemize değerli insanlar yetiştirmiş köklü bir eğitim kurumudur. Bununla hepimiz gurur duyuyoruz. Ancak bu ülkenin başka köklü liseleri ve eğitim kurumları olduğunu da unutmamak gerekir.
Bugün Galatasaray adı, sadece bir okulun değil; milyonlarca insanın gönlünde yaşayan bir spor kulübünün adıdır.
Dünyanın dört bir yanındaki milyonlarca taraftar, Galatasaray’ın en büyük gücüdür.
Onun için korkmayın…
Galatasaray kimsenin oyuncağı değildir.
Galatasaray, Galatasaray’ı sevenlerindir.
Galatasaraylı sevgilerimle…
Tufan Akol
GAZETA LA 1905
15 Ağustos 2024