1977 yılı…
Berlin’de düzenlenen TürkDanış gecesinde, sevgili İlyas Tüfekçi ilk plaketini benim elimden almıştı.
Henüz 17 yaşındaydı…
Aradan yıllar geçti…
1980-1981 sezonunda Hansi Müller, İlyas Tüfekçi ve Didier Six ile Stuttgart antrenmanında çekilen bu kare, bugün hâlâ hafızalardaki yerini koruyor.
Hayat ne garip…
Üç hafta önce yeniden rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldı.
Çok şükür taburcu oldu.
Ancak bugün…
Evinde, yalnızlığıyla baş başa…
İnsan ister istemez düşünüyor;
Bir zamanlar tribünlerin alkışladığı, binlerce insanın sevgisini kazanan bir futbol emektarı…
Bugün neden bu kadar yalnız?
Ne arayan var…
Ne soran…
İşte hayatın en acı tarafı da bu…
Vefa, sadece alkış günlerinde değil; zor günlerde de hatırlamaktır.
Sevgili İlyas Tüfekçi’ye bir kez daha geçmiş olsun dileklerimi iletiyor, sağlıklı ve huzurlu günler diliyorum.
Tufan Akol
GAZETA LA 1905
18 Kasım 2024 💛❤️