2008 yılından bu yana aynı Facebook hesabımı kullanıyorum. Yazılar yazdım, gruplar kurdum, yıllar içinde dostlarımla ve okurlarımla buluştum. Emek vererek büyüttüğümüz, herkesin takdirini kazanan HASNUN GALİP 1905 grubumuz, 18 Kasım 2022 günü sabaha karşı bir anda yok edildi.
Son yedi aydır Facebook hesabımda ve GAZETA LA 1905 grubumuzda yaşadıklarım artık sabrımı tüketti. Paylaşımların görünürlüğü, beğenilerin gösterilmesi, yazılarımızın dostlarımıza ulaşması… Sürekli bir sorunla karşılaşıyoruz. Bütün bunlar bende sistemli bir baskıya, bir “mobbing” uygulamasına maruz kaldığım düşüncesini doğuruyor.
Facebook’a açıkça yazdım: Pes etmeyeceğim!
Hesabımda herhangi bir engel görünmüyor, her şey normalmiş gibi duruyor. Peki, herkese açık yayımladığım Galatasaray yazılarının böylesine düşük görüntülenmelerde kalmasını nasıl açıklayacağız? Yıllardır birlikte olduğumuz dostlarımız neden paylaşımlarımızdan haberdar olamıyor?
Son iki haftadır gönderilerimin altındaki “İstatistikleri Gör” bağlantısı da görünmüyor. Kendi emeğimin karşılığını, yazılarımın kimlere ulaştığını neden göremiyorum?
Yetmedi; geçen hafta X’te bir paylaşımımın ardından gece yarısı yaklaşık 2.600 takipçim azaldı. Bunun toplu spam bildirimleriyle bağlantılı olduğundan şüpheleniyorum. Ne yaşandığına dair açık bir açıklama bekliyorum.
Benim gençliğimde sosyal medya yoktu. Yazımızı yazar, zarfa koyar, postaya verir, bazen on gün cevap beklerdik. Bugün iletişim saniyeler içinde kuruluyor ama biz hâlâ okurumuza ulaşıp ulaşamadığımızı anlamaya çalışıyoruz!
Şahsıma ve okurlarıma yapılan bu muameleyi kabul etmiyorum. Önümüzdeki bir iki hafta içinde bu sorunlara açık bir yanıt ve çözüm bekliyorum. Bu süreçte herhangi bir müdahaleyi ve sorumlularını somut belgelerle ortaya koyarsam, isimleriyle birlikte kamuoyuna açıklayacağım. Bildiğimi saklamam, sözümün arkasında dururum.
Beni takip eden dostlarıma da bir ricam var:
Ben her gün, ne olursa olsun, yazmaya ve paylaşmaya devam ediyorum. Size bildirim gelmese bile iki dakikanızı ayırıp profilimi ve GAZETA LA 1905 grubumuzu ziyaret edin.
Yıllardır kurduğumuz dostluğun, verdiğimiz emeğin sessizce kaybolmasına razı değilim.
Doğruya doğru, eğriye eğri.
BİZ BİZE YETERİZ!
Tufan Akol – GAZETA LA 1905
Sevgiyle Kalın.