DELİ MANTIĞI SÖYLEŞİSİ
ÜÇÜNCÜ VE SON BÖLÜM
GAZETA LA 1905: Tufan Bey, yaklaşık 70 yıldır Galatasaray’ın içindesiniz. Tribünleri gördünüz, efsane futbolcuları izlediniz, yöneticiler geldi geçti. Bütün bu yılların ardından bugün geriye dönüp baktığınızda aklınıza ilk ne geliyor?
TUFAN AKOL: İyi ki Galatasaraylı doğmuşum diyorum. Çünkü Galatasaray bana sadece bir takım sevgisi vermedi; dostluğu, vefayı, paylaşmayı ve mücadeleyi öğretti. Hayatımın her döneminde bu camianın içinde oldum. Çocukluğum Ali Sami Yen’in çevresinde geçti, gençliğim tribünlerde geçti, bugün ise kalemimle Galatasaray’ın içinde yaşamaya devam ediyorum. Yetmiş yıl dile kolay… Bir ömür demek. O yüzden bugün geriye baktığımda kupalardan önce insanlar geliyor aklıma. Aynı tribünde omuz omuza maç seyrettiğim dostlar, artık aramızda olmayan ağabeylerimiz, birlikte sevindiğimiz, birlikte üzüldüğümüz insanlar… Asıl zenginliğimiz onlar.
GAZETA LA 1905: Yazmaya başlamanız da bu yolculuğun önemli bir parçası oldu.
TUFAN AKOL: Evet. 2008 yılında yazmaya başladım. Başlangıçta sadece düşüncelerimi paylaşmak istiyordum. Sonra gördüm ki yazdıkça araştırıyor, araştırdıkça öğreniyorum. Bu bana büyük bir heyecan verdi. Son yedi yıldır da tamamen kendi köşemde, bağımsız olarak yazıyorum. Kimsenin kalemi olmadım. Kimseye yaranmak için yazmadım. Doğru bildiğimi yazdım, yanlış gördüğümü de nezaket sınırları içinde eleştirdim. Okuyucularımın bana güvenmesinin en büyük sebebinin de bu olduğuna inanıyorum.
GAZETA LA 1905: Son iki ay boyunca büyük emek vererek www.gazetala1905.com’u kurdunuz. Bu fikir nasıl doğdu?
TUFAN AKOL: Aslında yıllardır aklımdaydı. Çünkü sosyal medyada yazılanlar çok çabuk kayboluyor. Bir yazıyı bugün on binlerce kişi okuyor, birkaç hafta sonra bulmakta zorlanıyorsunuz. Oysa ben yaklaşık on sekiz yıldır yazıyorum. Yüzlerce makale, binlerce fotoğraf, videolar, araştırmalar… Bunların kaybolmasını istemedim. Yaklaşık iki ay boyunca gece gündüz çalıştım. Sayfaları defalarca değiştirdim, yazıları yeniden düzenledim, arşivimi tek tek elden geçirdim. Sonunda ortaya GAZETA LA 1905 çıktı.
GAZETA LA 1905: Yani sizin için bu site sadece bir internet sitesi değil…
TUFAN AKOL: Kesinlikle değil. Burası benim dijital arşivim. Belki de yetmiş yıllık Galatasaray sevdamın en somut eseri. Burada sadece benim yazılarım yok. Galatasaray’ın geçmişi var, unutulmaya yüz tutmuş hatıralar var, fotoğraflar var, videolar var. Ben bunların gelecek nesillere ulaşmasını istedim. Çünkü geçmişini bilmeyen bir camia, geleceğini sağlam inşa edemez.
GAZETA LA 1905: Bunca yıl yazdıktan sonra sizi en çok mutlu eden şey nedir?
TUFAN AKOL: Bir yazımdan sonra bir okuyucunun, “Bu olayı ilk kez sizden öğrendim.” demesi. Ya da genç bir Galatasaraylının eski futbolcuları araştırmaya başlaması. İşte o zaman verdiğim emeğin boşa gitmediğini hissediyorum. Beğeni sayıları gelip geçer ama insanların hafızasında yer edebilmek çok daha değerlidir.
GAZETA LA 1905: Yazılarınızda zaman zaman sert eleştiriler de oluyor. Hiç “Bunu yazmasaydım.” dediğiniz oldu mu?
TUFAN AKOL: Hayır. Üslubumu zaman zaman değiştirmek istediğim olmuştur ama doğruları yazdığıma pişman olmadım. Çünkü ben kişilerle değil, anlayışlarla mücadele ettim. Bugün yazdığım bir eleştiri yarın anlamını yitirebilir ama doğru ilkelere sahip çıkmak hiçbir zaman değerini kaybetmez.
GAZETA LA 1905: Son olarak… Bugün yeniden hayata başlasanız aynı yolu yürür müydünüz?
TUFAN AKOL: Hiç düşünmeden “Evet.” derim. Yine Galatasaraylı olurdum. Yine aynı heyecanla tribüne giderdim. Yine yazardım. Çünkü bu kulüp bana çok şey verdi. Ben de elimden geldiğince ona bir şeyler bırakmaya çalıştım. Eğer yıllar sonra bir genç, GAZETA LA 1905’e girip eski bir yazıyı okur, bir fotoğrafa bakar ve “Demek ki böyleymiş.” derse, kendimi görevimi yapmış sayarım. İnsanlar gelip geçer ama emek kalır. Benim bütün gayretim de Galatasaray’a küçük de olsa kalıcı bir iz bırakabilmekti.
GAZETA LA 1905: Bu güzel söyleşi için teşekkür ederim.
TUFAN AKOL: Ben teşekkür ederim. Son olarak bütün Galatasaraylı dostlarıma şunu söylemek isterim; Galatasaray hepimizin ortak değeridir. Fikirlerimiz farklı olabilir ama sevdamız aynıdır. Birbirimizi dinleyelim, eleştirelim ama kırmadan, dökmeden… Çünkü bu büyük camiayı asıl güçlü kılan birlik ve beraberliğidir.
Doğruya doğru, eğriye eğri…
Sevgiyle Kalın.
Tufan Akol
GAZETA LA 1905